Vaaz/Kelam Çalışması: İman Açıklaması Üzerine

Presbiteryen Kilisesi, Reform Seminer Notu

Yazan: Rev. Donald Cobb

Editör: Rev. İlhan Keskinöz

 

Elçisel İman Açıklaması…

 

8. “Pontiyus Pilatus zamanında acı çekerek”

(İşaya 53:1-5; İbraniler 7:7-9; I.Petrus 2:21-25)

 

İsa Mesih’in yaşamı çarmıh için hazırlandığı acı ve itaat dolu bir yaşam idi; suçsuz olan, bizim yerimize mahkum edildi, öyle ki O’nun doğruluğu ve itaati bizim hesabımıza sayılsın.

 

Heidelberg İlmihali 37. [İsa] ‘Acı çekti’ ifadesinden ne anlıyorsunuz?

Yeryüzündeki bütün hayatı sırasında özellikle yaşamının sonunda can ve beden olarak Mesih, Tanrı’nın bütün insanlığın günahına karşı olan kızgınlığından dolayı acı çekti.1

 

Acı çekmekle Meshedilmiş tek kurban olarak,2 beden ve can olarak bizi sonsuz mahkumiyetten özgür kılmak için bunu yaptı3 ve Tanrı’nın lütfunu, doğruluğunu ve sonsuz yaşamı bizler için kazandı.4

 

1 İşaya 53, (I.Timoteyus 2:6), I.Petrus 2:24, 3:18

2 Romalılar 3:25, (I.Korintliler 5:7, Efesliler 5:2), İbraniler 10:14, I.Yuhanna 2:2, 4:10

3 Romalılar 8:1-4, Galatyalılar 3:13,

(Koloseliler 1:13, İbraniler 9:12, I.Petrus 1:18-19)

4 Yuhanna 3:16, Romalılar 3:24-26, (II.Korintliler 5:21, İbraniler 9:15)

 

Heidelberg İlmihali 38. Mesih ‘Pontius Platus zamanında’ yargı olarak neden acı çekti?

O günahsız olduğu halde toplumsal bir yargıda mahkum oldu5 bizim yerimize cezaya çarptırılarak bizlerin üzerine düşen Tanrı’nın şiddetli yargısından bizleri özgür kıldı6

 

5 Luka 23:13-24, Yuhanna 19:4, 12-16

6 İşaya 53:4, 5, II.Korintliler 5:21, Galatyalılar 3:13

 

Heidelberg İlmihali 39. Başka bir ölüm şekliyle ölmek yerine ‘Çarmıha gerilmek’ önemli mi?

Evet. Çarmıh ölümü Tanrı tarafından lanetlendiğinden bu ölüm benim üzerimde olan laneti O’nun yüklendiğine beni ikna eder.7

 

7 Galatyalılar 3:10-13, Tesniye 21:23

 

A-) ACI BİR YAŞAM

İman Açıklaması İsa Mesih’in, “Pontiyus Pilatus zamanındaki” acılarını vurguladığında Mesih’in tüm yaşamının fakirlik ve acıyla tanımlandığını fark etmeliyiz. İşaya peygamber Kurtarıcının “Acı Çeken Kul” olarak geleceğini vurguluyor:

İşaya 53: 3 İnsanlarca hor görüldü,

Yapayalnız bırakıldı.

Acılar adamıydı, hastalığı yakından tanıdı.

İnsanların yüz çevirdiği biri gibi hor görüldü,

Ona değer vermedik.

4 Aslında hastalıklarımızı o üstlendi,

Acılarımızı o yüklendi.

Bizse Tanrı tarafından cezalandırıldığını,

Vurulup ezildiğini sandık.

 

İsa’ya handa yer bulunmadığını hatırladığımızda doğumundan itibaren yoksulluk ve reddedilme ile karşılaşmış olduğunu daha iyi anlayabiliriz (Luka 2:6-7). Hirodes’in, İsa Mesih’in ortadan kaldırılması için Betlehem ve tüm yörede yaşayan iki yaşına kadar olan bütün erkek çocukları öldürtmesi Mesih’in daha doğumundan itibaren dünya tarafından reddedildiğine iyi bir örnektir (Matta 2:16). Mesih İsa vaftiz olduğu zaman bile tüm hizmeti boyunca var olan ve ölümüyle sonuçlanacak olacak acılarını görüyoruz. Çünkü gökten gelen Tanrı’nın sesi, “Sevgili Oğlum budur, O’ndan hoşnudum” dediğinde Tanrı Oğlu İsa Mesih’in tam olarak eşsizliği vurgulanırken aynı zamanda, İşaya peygamberin “Acı Çeken Kul” hakkında söylenen şözlerini, çarmıh yolunu hatırlatan sözlerini işaret ediyor:

İşaya 42: 1 İşte kendisine destek olduğum,

Gönlümün hoşnut olduğu seçtiğim kulum!

Ruhum'u onun üzerine koydum.

Adaleti uluslara ulaştıracak.

 

Mesih’in hizmeti, yani “Acı Çeken Kul’un” hizmeti, O’nu mutlaka ölüme götürecekti.

 

Mesih İsa öğretişlerinin bir çoğunda öleceğini önceden belli etmiştir. Petrus’un O’nu tanımasından sonra, İsa Mesih kendisinin askeri bir kahramana hiç benzemeyeceğini beyan ediyor: “Bundan sonra İsa, kendisinin Kudüs’e gitmesi, ihtiyarlar, başkâhinler ve din bilginlerinin elinden çok acı çekmesi, öldürülmesi ve üçüncü gün dirilmesi gerektiğini anlatmaya başladı” (Matta 16:21). Petrus, Pentekost günkü vaazında bu acıları “Kutsal ve adil Olan’ın” (Elçilerin İşleri 3:14) acıları olarak tanımlar. Mesih’in acıları günahla bozulmuş ve insanın isyankarlığıyla dolu olan bu dünyada yaşamaya gelmenin acısıdır. Mesih’in acıları mükemmelliği tatmış olarak gücü, görkemi ve zenginliği bırakıp günahlı hayatımızın en derin yerlerine inmenin acılarıdır, mezar ve ölümün acılarıdır.

 

Mesih, Tanrı’nın lekesiz kuzusu olarak kendini çarmıhta günahlarımız için kurban olarak feda etti. Ama “Çarmıh yolu” bundan böyle bir tek Mesih’e ait değildir. Yeni Ahit, Mesih İsa’nın yolunda yürümek isteyenlere şunu hatırlatıyor: “Ardımdan gelmek isteyen, kendini inkâr etsin, çarmıhını yüklenip beni izlesin” (Mattta 16:24). Aslında vaftizimiz bile bunu ima ediyor, çünkü “O’nun ölümüne vaftiz edildik” (Romalılar 6:3).[1] Aynı şekilde Rab’bin Sofrası Mesih’in ölümünün ilanı ve çarmıha gerilmiş bedeninin ruhsal ve simgesel olarak paylaşılmasıdır! (I.Korintliler 11:26, 10:24). Mesih bizleri kendi benzerliğine dönüştürmek için denenmeler ve acılardan (içtiği acı kase) geçti. Böylece bizlere çarmıh yolunda katlanacağımız acı ve denenmeler olduğunu öğretir. Bu nedenle denemeler ve acılar imanımızı paklaştırmaktadır.[2] Mesih’in katlandığı acılara benzeyen acılar O’na gerçekten ait olduğumuzu dünyaya ilan etmektedir.[3]

 

 



[1] II.Korintliler 4:10-11

[2] I.Petrus 1:6,7; 2:20-25; Yakup 1:2-4; Romalılar 5:3-5; İbraniler 12:5-11

[3] Filipililer 1:28-30; II.Selanikliler 1:4-7; Matta 10:24,25; Yuhanna 12:24-26; 15:20